ေႏြ

ေၾကာက္တယ္ေႏြ
ခ်စ္စရာေကာင္းလြန္းလို႔ပါ
မ်က္၀န္းျပာလဲ့ ေကာင္းကင္
အရပ္မ်က္ႏွာမဲ့
ခပ္သိမ္းငင္ေလ႐ႈးရယ္

ေၾကာက္ပါရေစေႏြ
ခ်စ္လြန္းလို႔ပါ
ေတာင္ျပာတန္းေတြညိဳ့ေမာ
(မႏၲေလးသားရဲ႕ ရင္ခုန္တတ္ျခင္းမ်ား)
ရွမ္းအိုးစည္သံေတြ အိမ္မက္ျမဴျမႇင္
ေက်းဥစီတမာဖူးခ်ိဳခါး ဒႆနရသ

ေႏြဦးရယ္
ေဘာက္မဲ့ဤ ရက္စက္ရပါသလဲ
လွလြန္းေႏြ
ၿပီးေတာ့
ပိေတာက္ေတြ စိန္ပန္းေတြ ငု၀ါေတြ
ဒဂုန္တာရာ့မ်က္လံုးေတြ တပ္ဆင္မယ္
ေနာက္ ဗန္ဂိုးေရာင္စဥ္ေတြ
ေနာက္ အသံဆိုတဲ့ ျမင္ရတဲ့ ဓာတ္လိုင္းေတြ
ေရာ
ေဟာဒီႏွလံုးသားေရွ႕ထြန္က်ဴးတဲ့
ငါ့ႏွဖူး
ထုဟစ္လုိက္ခ်င္သပ
လွခ်င္ဘိ
သူေတာ္စင္တို႔ရဲ႕ ရက္စက္ျခင္းအတိၿပီး ေႏြရယ္။ ။

ေႁမြ

အဲဒီေႁမြဟာ
ငါ့ကို
ဟိရိၾသတၱပၸမ်က္လံုး
တပ္ဆင္ေပးခဲ့တယ္

အဲဒီေႁမြဟာ
ငါ့ကို
ခါးစည္း၀တ္ေပးခဲ့တယ္
ေကာက္ပဲသီးႏွံ ျဖစ္ထြန္းေစခဲ့တယ္
ငါ့မယားကို
သမိုင္းမ်ိဳး ႀကဲပက္ေစခဲ့တယ္
ဂ်ိမ္းစတက္ဖန္ ကတစ္ဆင့္
တူးရြင္းတစ္လက္
ဓားတစ္ေခ်ာင္းနဲ႔
ဦးေႏွာက္တစ္ခု
ေပးပိုခဲ့တယ္
ငါ့ကို
တိရစာၦနေဗဒနဲ႔ အာကသသွ်တၱရက်မ္းႏွစ္ဆူ
လက္ေဆာင္ေပးခဲ့တယ္
အဲဒီေႁမြဟာ
တစ္ေန႔ေသာအခါ
တိရစၧာန္တစ္ေကာင္ျဖစ္လာၿပီး ကမာၻကိုပိုင္စိုးဖို႔
ငါ့လည္ေခ်ာင္းထဲ
အဆိပ္အိမ္တည္ေဆာက္ေပးခဲ့တယ္…
--------------------------------------------------------------------------------------------------------
A Sword, a spade and a thought should never be allowed to rust.(James Stephen)

အနာအိုင္း

ေယာက်ၤားရင့္ မာႀကီးပါပဲ
ငလံုးလဖယ္တို႔လိုေပါ့။
သူ႔မွာ
ယေျပသီးမွည့္
ဖူးေရာင္ေနလိုက္တာ
အနာအိုင္းႀကီး။
ခၽြန္ထက္သံုးေျမာင္ဓားနဲ႔
နက္႐ႈိင္း
ထိုးခြဲ
အမေလးတ ရွာတယ္

“အေမာမရွိ”

သည္ဘက္တိုးဟဲ့
ဆိုေပမယ့္လည္း
ခြန္ႏြဲ႔ႏြယ္မွ်င္
စိမ္းလန္းရႊင္လၽက္
ေကာင္းကင္က်ယ္ေျပာ
အလင္းေတာသို႔
အေမာမရွိ…….။ ။

ပတၱျမားမ်က္ရည္

ေဟာဒီ ေရေသာက္ျမစ္တစ္စင္း

ရင္ထဲေက်ာက္တည္ေနတာ မသိခဲ့

ဒီေန႔
ငါ့မ်က္၀န္းက
ထိုးေဖာက္ျဖာဆင္းလာ
ပတၱျမားဟူသည္
ငါျမင္ဖူးၿပီ။ ။


(ျမသန္းတင့္ ကြယ္လြန္းျခင္းနံနက္)