လူတစ္ေယာက္အေနနဲ႔
မားမားရပ္႐ံုမွတစ္ပါး အျခားမရွိ။
လူကူးေျပာင္းေရး ေမ်ာက္တစ္ေကာင္လိုပ
အရပ္ဆယ္မ်က္ႏွာ အဘိဓာန္ဖြင့္ခဲ့ၿပီ။
ၾကယ္ေတြ လေတြ ေတြ႔ၿပီ
လွ်ိဳေျမာင္ေခ်ာက္ကမး္ပါး ေတြ႔ၿပီ
၀င္လိုက္ထြက္လိုက္ ေနလံုးႀကီး ေတြ႔ၿပီ
လွ်ပ္စည္းေတြတလက္လက္ ညဥ့္နက္ေဖာက္ခြဲပါလား ေတြ႔ၿပီ
ခ်စ္သူ႔မ်က္ႏွာ မုန္းသူ႔မ်က္ႏွာ ေတြ႔ၿပီ
ေတာင္ၿပိဳတယ္
ေရ နိမ့္ရာသို႔ စီးဆင္းတယ္
ေဟာ…မီးေတြ႔တယ္
မီးဟာေနတစ္စင္းေပါ့
ကင္စား ဖုတ္စားေတာ့ ပိုခ်ိဳတယ္ အခ်မ္းလံုတယ္
မီးကိုင္ရင္ ပူတယ္ ေလာင္တယ္ မကိုင္နဲ႔
မီးအမ်ိဳးမ်ိဳးထဲမွာ ေခါင္းေမာ့မရ ဇက္ေၾကာတက္တာ အဆိုးဆံုးဗ်
စပါးတာကတ္ ေမြးလာတယ္
ဂ်က္လန္ဒန္ မာယာေကာ့စကီဒ ဗားေတာ့ဗရက္ ေမြးလာတယ္
ခ်ားဒစ္ကင္ ေမြးလာတယ္ ေဂၚကီ ေမြးလာတယ္
အခ်ဳပ္တန္းဆရာေဖ သခင္ကိုယ္ေတာ္မႈိင္း ေမြးလာတယ္
ဆရာစံ ဗန္းေမာ္တင္ေအာင္ ေမြးလာတယ္
စသည္.. စသည္ေပါ့
ေနာက္ေတာ့
…………..
ကြန္ပ်ဴတာလူသား ေမြးလာတယ္။
အဲဒီလူသားေတြထဲကပါပဲ
လူတစ္ေယာက္ဟာ(က်ဳပ္ျဖစ္ခ်င္ျဖစ္မယ္)
မတ္မတ္မားမား ရပ္လုိက္တယ္။
No comments:
Post a Comment