သူ႔တစ္ကိုယ္လံုး႐ႈပ္ပြေနေလရဲ႕ဟုတ္ကဲ့
ပံုတူဆြဲမလို႔ပါ
ကၽြန္ေတာ္လည္းမတတ္ႏိုင္ဘူး
သူ႔မွာ
ဥပဓိမွမရွိဘဲ
ျမင္ေနရတယ္ေလ
သူ႔တစ္ကိုယ္လံုး႐ႈပ္ရွက္ခတ္လို႔
အနာဂတ္အလင္းတန္း ေတ႔ြ႔ရရဲ႕႔
ပုပ္သိုး အတိတ္ထမင္းဟင္းကန္ေတြ ညွီေဟာက္လို႔
ပစၥဳပၸါန္ အခိုးေတြေ၀စည္လြင့္ပါး
ဟုတ္ကဲ့
ပံုတူဆြဲမလို႔ပါ
ပန္းခ်ီဆရာရဲ႕စုတ္ခ်က္ဆိုတာ အလဟႆ တစ္ခုမွမရွိဘူး
သူ႔မ်က္လံုးေဟာက္ပက္ကို ေၾကာက္တယ္
အပ္သြားေတြ
ပိုးဟပ္ေတြ
မ်က္ရည္ဦးေႏွာက္ေတြေရာ ဂု႐ုလိမ္းက်ံ
ဒီႏႈတ္ခမ္းက ဘာလို႔တင္းေစ့ထားတာလဲ
ေၾကနပ္ဖို႔ ေလာကသံုးပါးေပၚေပါက္လာတာပါ
ဒါနဲ႔မ်ား
ဟုတ္ကဲ့
ပံုတူဆြဲမလို႔ပါ
ရိွမွမရွိဘဲ
သူ
ရွိမွမရွိဘဲ
ပံုတူဆြဲမလို႔ရယ္ပါ
တီေကာင္
အို
သူဟာ
'လူ' လို႔ သညာနာမရွိသူပါ
သူ႔တစ္ကိုယ္လံုး႐ႈပ္ပြေနေလရဲ႕
ဒဏ္ရာေတြ
ပါးစပ္ပါသလား
မ်က္လံုးပါသလား
နားရြက္ပါသလား
လူတစ္ေယာက္ရဲ႕ ပံုတူဆြဲမလို႔ပါ
ဟို ခၽြန္ျမျမေတြကဘာလဲ
ဟို တံုးတိတိေတြကဘာလဲ
အနားသတ္မရွိဘူး
အလင္းအေမွာင္မရွိဘူး
ဟုတ္ကဲ့
ကၽြန္ေတာ္ပံုတူဆြဲမလို႔ပါ
ဘာမွမရွိတဲ့
'လူ' လို႔ေခၚတဲ့အရာ
သူ႔ပံုတူ
ကၽြန္ေတာ္ဆြဲမလို႔ပါ။
No comments:
Post a Comment